Sağlık hizmetleri finansmanının fonksiyonları nelerdir?
Cevabımı yazarak çalışmak istiyorum
Klavyeyle: Boşluk kartı çevirir, 1 2 3 değerlendirir.
Senin cevabın
Kısa cevap
Sağlık finansmanı, DSÖ'nün tanımladığı dört sağlık sistemi fonksiyonundan biridir ve birbirine bağlı üç alt fonksiyondan oluşur: mali kaynakların toplanması, toplanan kaynakların havuzlanması ve hizmetlerin satın alınması. Bu fonksiyonların nasıl örgütlendiği; erişimi, finansal korumayı, hakkaniyeti ve verimliliği belirler.
Ana noktalar
- Kaynak toplama: Kimden, hangi yöntemle, ne kadar para toplanacağına ilişkin kararlardır. Hakkaniyet ve yeterlilik temel ölçütlerdir.
- Havuzlama: Toplanan kaynakların biriktirilip riskin bireyler arasında paylaşıldığı aşamadır. Havuz büyüdükçe ve parçalanma azaldıkça risk paylaşımı ve çapraz sübvansiyon artar.
- Satın alma: Havuzdaki kaynakla hangi hizmetin, hangi sağlayıcıdan, hangi ödeme yöntemiyle alınacağının belirlenmesidir. Pasif (bütçe aktarımı) veya stratejik olabilir.
- Kuramsal çerçeve: Kutzin (2001) bu üç işlevi ve hizmet paketinin belirlenmesini, sağlık finansmanı politikalarının analiz çerçevesi olarak sistematik hâle getirmiştir.
- DSÖ sağlık sistemi fonksiyonları: Dünya Sağlık Raporu (2000), finansmanın yanında liderlik (stewardship), kaynak oluşturma ve hizmet sunumunu da temel fonksiyonlar olarak tanımlamıştır.
- Karıştırılan kavram: Finansman kaynakları ile finansman fonksiyonları farklıdır. Kaynaklar 'para nereden gelir', fonksiyonlar 'para nasıl yönetilir' sorusunu yanıtlar.
Türkiye boyutu
Türkiye'de 5510 sayılı Kanun ile kurulan GSS, farklı sosyal güvenlik kurumlarının havuzlarını SGK çatısında birleştirmiştir. SGK aynı zamanda sağlık hizmetlerinin tek büyük satın alıcısıdır.
Sınav ipucu
Üç alt fonksiyonu sayıp geçmeyin. Her birinin hangi politika amacına (hakkaniyet, risk paylaşımı, verimlilik) hizmet ettiğini açıklamak beklenir.
Bağlantılı kavramlar
Finansman kaynaklarıStratejik satın almaSağlayıcılara ödeme yöntemleri
Derinleşmek için
- AÖF Sağlık Ekonomisi, Ünite 3
- Kutzin (2001), Health Policy
- WHO, Dünya Sağlık Raporu 2000